خاطره های بودنت چه جوری فراموشت کنم     

                                                   دلی که اتیش زدی چه جوری خاموشش کنم

     من عشق را در تو

                         تورا در دل

                    دل را در موقع تپیدن

                وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

     سکوت را در شب

           شب را در بستر

 وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفههایش

            زندگی را به خاطر زیبای اش

  وزیبایی اش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا رابه خاطر خدایش خدایی که تو را خلق کرده دوست دارم گلم

خدا وصیت منو گوش بده ناممو بخون      

شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون

مسپرمش بهت تموم تارو پودمو  

                               یه وفت نیای برنجونیش کسل کنی وجودمو

                              خدا یه وقت کسی نیاد بدزده قلب سادشو

                            کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو

                                                                  بهش بگه دوسش داره خیلی بده زمونه

                                                                 خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون

                                                                 فردا قراره منو تو از هم دیگه جدا بشیم

فردا قراره همدم دلی بی صدا بشیم

 تو کوچه های بی کسی نیستی و پرسه مزنم

باید منو نگاه کنی غریب شهر تو منم

                               یادش بخیر منو تو یه قلب پاک و بی غرور

                              حالا چی شد عوض شدی دلت کجاست سنگ صبور

                             من تو رو عشق می کنم هر جور شده حتی به زور

                                                                          کی می خواد فردا تو رو از من بگیره

                                                                        کاش خونش ویرون بشه اتیش بگیره

                                                                       ما باید قدر این روزها رو بدونیم

                 وای اگه فردا بیاد تنها می مونیم

                        خدا شاید این عشقی که من می گمو تو نشناسی

                                  نزدیکترین کسم اونه خیلی دوسش دارم

                                           راستی یادم نره بهت بگم عزیز ترین کسم اونه

                                                   خودم مهم نیست اما اون نزاری که تنها بمونه

                                                               بمیرم واسه دلش گریه چقدر بهش می اد

                                                                 وقتی که حرسش بگیره می گه از من بدش می اد

اما وقتی اروم می شه میبینه من بغضم گرفته

همین دیونه بازی هاش از اول چشممو گرفته

حالا که مجبوریم از هم دیگه وداع کنیم

بیا به یاد اون روزها همدیگرو دعا کنیم

یه وقت دیدی دعا گرفت خدا  نذاشت از هم جدا بشیم

                                               ای وای داره فردا می اد باید دست به دعا بشیم

                                              با قلب پاکت از خدا بخواه منو صبرم بده

                                              هنوز نرفتی از پیشم دوریت داره زجرم میده

                                                کی می خواد تورو فردا از من بگیره

                                                کاش خونش ویرون بشه اتیش بگیره

عزیزم یادت نره دنیا دو روزه

نمی خواد دلت واسم بسوزه

ای خدا حتی اگه دوستم نداره

تو می تونی نزاری تنهام بذاره

هرکه رفت...

پاره ای از دل ما را با خود برد

چی شد توای که می گفتی بی تو یه لحظه زنده نمی مونم  پس چی شد حتی خبری هم نمی گیری

ادما زود همه چیزارو فراموش می کنن  اگه یه لحظه فکر کنن چه حرفای چه عهد های بستن  خیلی خوبه

ادما همه حرف ای که می زنن فراموش می کنن

یکی بهم گفت  محمد ادما ۳ دسته هستن

دسته اول عشق تو قلب شونه  و زود عشق یکی رو  فراموش می کنن

دسته دوم عشق بر حسب عقل شون  یکی رو به یکی دیگه ترجیه میدن

اما دسته سوم هم با قلب شون و با عقل شون  فقط یکی رو می پرستن

من زیاد  بهشت از این چیزارو قبول ندارم هرکی بدی بکنه تو این دنیا  حتما  تو همین دنیا بدی می بینه

هیچ وقت سعی نکن کسی رو ساده  ببینی 

خوب حالا زیاد دارم روزه می خونم

هنوز که هنوزه تو قلب من یکی یه دونه هستی عزیزه من دوست دارم

دلم گرفته اخه طاقت ندارم از همه دور باشم

دلم گرفته اسمون از خودتم خسته ترم

تو روزگار بی کسی یه عمر که در به درم

واست نوشتم نامه ای شاید دلت بسوزه

نیستی ام دوست دارم هنوزم که هنوزه

کاش می شد تو دفترم عکس چشا تو بکشم

واسه خودم نه

واسه دلم چشاتو رنگی بکشم

کاش می شد تو زندگی

نمره بیست مال ما بود

نمره نخواستم ای خدا جواب این دلم چی بود

سهم من از چشای تو خاموشی نکاهت

سهم تو از دل منم عاشقی

چشات دریغ شده زمن

دلت بگو مال کیه مال کیه مال کیه  ها 

دوباره من می خوام بگی 

سهم من از دلت چی بود؟

تورفتی ودلم دیگه از زندگی پشیمونه

تو نمی دونی دلم دیگه تو غصه ها پریشونه

تو واسه من بودی قشنگترین گل گلخونه

دیگه که رفتی اما اینو بدون دلم شده ویرونه

دل من دیگه دل نیست مثل زندونه

غم و غصه دیگه توی دلم همیشه خندونه

روزگارم تا ابد مثل خورشید می سوزه

تو نمی دونی گلم گریه فقط کار هر روزه

وقتی که از پیش دلم تو رفتی

روزگارم تا به ابد سر می شه به سختی

امید من به زندگی فقط تو بودی

دیگه تو نیستی وخوشی از من ربودی

دیگه من تنها شدم واسه همیشه

هنوزم رفتی تو باورم نمی شه

قصه ما چه تلخه این قصه جدایی

فکرشم چه سخته دیگه تو نمی ایی

تو رقتی و ستاره ای شدی تو اسمون نیلی

دیگه بعد رفتنت به زندگی ندارم میلی

می دونم توی دلت چیزی نبود بجز خنده

خودت بکو قیمت اون دل قشنگ تو چنده

دل من با تنهای دیگه خونه ای ساخته

روزهای تنهایی مو با یاد تو سر می کنم

اسم تو توی دلم  خیلی وقته که مونده گلم

 رویه گلهای نرگس

با یه مداد قرمز

هزار دفعه نوشتم

زندگی بی توهرگز

.........

میدونی همیشه ار خدا می خوام  که یک روزای که با هم بودیم دوباره تکرار به شه  هنوز باورم نمی شه که تو نیستی دیگه خسته شدم به خدا  از خودم هم خسته شدم هیچ کس تو دنیا نمی تونه درکم بکنه حتی تو هم نمی تونی که از دوریت چه زجر های که نمی کشم  کاش همه اینا خواب بود وتو مال من بودی

دوست دارم گلم 

دوست دارم گلم ارزو می کنم تو زندگیت همیشه موفق یاشا گلم

نمی خوام حالت رو حتی بدونم

تعجب می کنی اره همونم

همونی که می گفتم نازنینم

بمیرم اما اشکاتو نبینم ...

اون چقد ساده ازم برید و رفت

وانمود کرد که منو ندیدو رفت

همه گفتم اون ازت بی خبره

به خدا گریه هام رو شنید رو رفت

حس کرد که برذاش تکراریم

یه عروسک جدید خرید و رفت ...

تو اگر می دانستی که چه طعمی دارد خنجر از دست عزیزان خورن

ار من خسته نمی رسیدی که چرا تنهایی...

زندگی عرصه ی یکتای هنرمندیه ماست ...

هر کس نغمهی خو.د می خواند و از صحنه می رود...

صحنه یوسته به جاست ...

ای خوش ان نغمه که  مردم بسارند به یاد ...

خیلی وقته که ندیدمت گلم

بی قرارم تا ببینمت گلم

تو سکوت پشت این پنجره ها

موندگارم تا ببینمت گلم

پیش کشه نگاهت قلب من

یاد حرفات منو اتیش می زنه

همهی هستیم به فدای تو گلم

با تو بودن تنها خواهش منه

کاش که پرنده ای بودم

پر می زدم رو بومتون

شاید یه روز پنجره ها رو وا کنی

ابم بدی دونم بدی

عشق رو خودت یادم بدی

شاید یه روزی اسم منو صدا کنی

اون پرمنده اسیر و بی صدا

داره اسم تو رو فریاد می زنه

نفس های اخره ای خدا

دل من داره جون می ده بی صدا

من می خوام یه بار دیگه ببینمش

تا بپرسم که چرا رفته چرا

تو سكوت زرد پاييز كه علاج هرچي درده ...

.يه مسافر دنبال دلش ميگرده...

با دلي لبريز حسرت اين مسافرگريه كرده...

دلشو داده به كسي كه ميدونه بر نميگرده....

ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است! ای اشک آهسته بـریز که غــم زیـاد است!

خد ا اطلسي ها با تو باشه

 پناه بي كسي ها با تو باش

ه تمام لحظه هاي خوب يك عمر   

  به جز دلواپسي ها با تو باشه

**یکی بود یکی نبود..

.زیر این سقف کبود...

.یه غریب اشنا ....

 دلو جانمو ربود....

اینجوری نگاه نکن....

گل یاس مهربون...

.اون غریبه خودتی...

همیشه با من بمون...

.دووستت دارم.....!**

من كه مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد

نوبت خاموشيه من سهل و اسان مي رسد

من كه مي دانم كه سرگرم بزم و مستي ام

مرگ ويرانرگ چه بي رحم و شتابان مي رسد

پس چراااااااااااااااااااااااااا عاشق نباشم ؟؟

رفتي حالا به كي بگم خيلي دلم تنگه برات

 دوست داشتم ببينمت سر بزارم رو شونه هات

دوست داشتم با گل هاي سرخ مي اومدم به ديدنت

 نه اينكه با رخت سياه چشماي سرخ ببينمت

حالا پرپر مي كنم سر مزارت

                                 تا ابد بارونيه چشماي من

اما چشمات غريبن

      يك جوري دل فريبن

با همه بي وفايي تو شب نور اميدن

            ميون شك و بارو تو دلتنگيه اخر

                          گفتي خدا نگه دار اما ندارم باور

برای اخرین بارمیگویم که دوستت دارم دوستت دارم بی انکه مرا دوست داشته باشی....

 دوستت دارم حتی اگر  ازچشمان خیسم بخندی  وبی خیال این باشی که دلم شکسته است .....  

رفتيُ خاطره های تو نشسته تو خيالم!

بی تو من اسير دست آرزوهای محالم!

ياد من نبودی اما، من به ياد تو شكستم!

 غير تو که دوری از من ، دل به هيچ کسی نبستم